Als je op de site van Roboform komt dan lijkt het in eerste instantie voornamelijk een passwordmanager. Daar gebruik ik het niet voor, ik gebruik het voor het automatisch invullen van formulieren tijdens testen.

Het werkt als volgt:

• Je vult 1 keer een heel formulier in met representatieve data
• Je klikt in de Roboform toolbar op ‘opslaan’
• De volgende keer dat je het formulier moet invullen klik je in de Roboform toolbar op het ‘invul’ icoon en voila; de data staat ingevuld.

Je kunt ook meerdere keren verschillende input opslaan; je kunt dan later kiezen welke opgeslagen data je wilt invullen op dat moment. Het is voor zover ik weet niet mogelijk om (zoals je bij geautomatiseerd testen wellicht wilt) data random laten te genereren (bv elke keer een ander telefoonnummer) maar voor (debug) developer testen is het erg handig.

Het werkt in Internet Explorer, FireFox, Opera en Chrome.

In de gratis versie wordt een beperkt aantal url’s ondersteund (dus je kunt dan voor maximaal 10 url’s een formulier opslaan) maar als je vindt dat het prettig werkt dan kost het maar $9,99 (nee, ik heb geen provisie regeling) en dat was het mij persoonlijk zeker waard.

Wie let er op het tempo?
Aangezien het hele team de baas is, is er dus niemand echt de baas. Wie houdt er dan in de gaten of de velocity van 60 storypoints wel ambitieus is, of dat er eigenlijk wel 80 storypoints door het team gehaald kunnen worden?
De product owner kan het niet inschatten, en een langzaam team ziet wellicht niet hoe langzaam ze zijn.

Daily standup is nuttig.
Het is niet altijd even leuk voor elk teamlid om met de billen bloot te moeten elke dag, maar met deze meeting is het wel erg duidelijk of er voortgang wordt geboekt of dat mensen blijven hangen in bepaalde stories.

Retrospective rules.
Onze sprints duren 2 weken. Dat wil zeggen dat we elke 2 weken terugkijken over hoe het is gegaan; wat er goed is gegaan en wat er beter had gekund. En dat is gewoonweg awesome. Elke 2 weken een kans om bij te sturen, om echt na te denken of we op de goede weg zitten, en ook dus bij te kunnen sturen.
Dat vind ik echt veel beter dan aan het einde concluderen dat het allemaal anders had gemoeten.

Twee-wekelijks opleveren; directe feedback
Meer dan eens wordt er maanden achtereen code geschreven zonder dat een stakeholder er iets van ziet. Dikke kans dat het na al die maanden niet exact overeenkomt met wat die stakeholders in gedachten hadden. Dus het 2-wekelijks opleveren van software geeft niet alleen regelmatig aan hoe de voortgang is, maar geeft ook al snel inzage in wat er ontwikkeld wordt.

Schatten van de userstories
Het schatten van userstores, hier gedaan in storypoints maar het kan ook prima in uren, met meerdere mensen is een prima middel gebleken om al vroeg te discussieren over complexiteit van userstories en wat ze eigenlijk precies inhouden.
Ook geldt in dit geval: twee weten meer dan een dus de schatting is accurater dan wanneer één iemand zich hier mee bezighoudt.

Echte betrokkenheid met degene voor wie je het doet door de directe communicatie
Een productowner die in dezelfde ruimte zit als waar het development team zit en altijd aanspreekbaar is: wat een luxe!
Geen ‘het zal wel dit zijn’ meer maar direct vragen wat gewenst is. Een absolute kwaliteitverbeteraar.

Goede scrummaster onontbeerlijk
De titel zegt genoeg; een scrummaster kan met een neutrale blik (want niet in het team) bekijken of het proces goed loopt.

Userstories beter dan MS-Word proza.
We werken hier met userstories in een vast formaat: AS A — I WANT — SO THAT.
Bijvoorbeeld AS A user I WANT to be able to see the unread email indicated SO THAT i can easily see which email i have to process.
En dat is wellicht wat meer werk voor de product owner dan een standaard MS-Word document, maar als developer werkt het wel een stuk prettiger als de specificaties op deze manier zijn geschreven.
Vooral het laatste, SO THAT, ofwel het waarom, is vaak erg verduidelijkend.

Sterke productowner
Je moet wel een sterke product owner hebben. Hij of zijn bepaalt namens alle gebruikers en belanghebbenden. Voordeel is wel dat dat uitzoekwerk buiten de scope van de developer plaatsvindt maar je hoort alleen de conclusie, en niet de discussie vooraf. Degegen bij wie je later je info haalt moet dan ook wel goed op de hoogte zijn.

So I created the caching code, hit F5 and started the program.
And guess what? All new errors occurred.

While debugging I found out that the first moment I put in ten items for the cachekey, and later on I only got five out when I asked for the same data.
So what is this? A bug in the cache in .Net?
Most likely not, so I investigated the rest of the code.

And what turned out to be the case?
One function getting the data from the cache actually removed items from the list.
That is perfectly ok if the next code gets a fresh result from the database, but not if the items are removed from a list which is actually in cache.

Say you order a book. You have to enter your delivery address, so that field is mandatory so you attach a RequiredFieldValidator to it. Then there is a checkbox ‘use another address for invoicing’. When you check it, the invoice address is mandatory, but when you uncheck it, the address must be optional (and probably disabled, but that’s another thing). The solution: conditionally (based on the condition ‘is checkbox checked?’) the invoce address textbox validator must do it’s work; it must be enabled or disabled.

The Asp.Net validators are split into two parts:
a client side validation and a server side validation.
For the client side there is a simple javascript function (which is generated by the .Net framework when you use .NEt validators) for enabling the validator:

 ValidatorEnable(CONTROL, enableValidator);

I’ve called it with Jquery with a change event on the checkbox: if the control is checked, call ValidatorEnable(txtInvoiceAddress, true); when the control is un-checked, call ValidatorEnable(txtInvoiceAddress, false).

On the server side, it’s almost as simple: you have to override the ‘Validate’ event:

public override void Validate()
{
  if (chkUseOtherAddress.Checked)
  {
  ReqValidatortxtInvoiceAddress.Enabled = true;
  }
  else
  {
  ReqValidatortxtInvoiceAddress.Enabled = false;
  }
  base.Validate();
}

And then you’re good to go. The client side part makes sure the average user get’s client side validation; the server side validation validates the user who bypass the normal page or have Javascript disabled.

Bijvoorbeeld: 
.canvas #myCanvas{
background-color:green;
}
.no-canvas #myCanvas{
background-color:blue;
}

Als de browser geen HTML5 Canvas ondersteunt dan zal het in de html tag de classname ‘no-canvas‘ toevoegen; als de browser de Canvas wel ondersteunt dan zal het de classname ‘canvas‘ toevoegen.
Dit kun je dan gebruiken in je CSS om een element te stylen.

Ook voor deze kennis in je Javascript is gezorgd: modernizr geeft ook een Javascript object met properties welke functionaliteiten door de browser worden ondersteund:

if (Modernizr.canvas) {
//create nice canvas
}
else{
//hide the canvas element
}
Een goede (korte) getting started staat hier: http://webdesignernotebook.com/css/how-to-use-modernizr/

• Add the pop-up content in the document (so the content would be loaded with the parent document)
• Add the pop-up content on demand (when the uses clicks on it)
• Close the pop-up with a button.

After a little searching i came across this control: the jqModal: Minimalist Modaling with jQuery

One thing beforehand: the word ‘minimalistic’ scared me; i thought this would be a replacement for ‘does not exactly what you want’, or something similar.
Well, i was wrong.

The first pleasant surprise was that the pop-up would disappear when clicked next to it.
I personally dislike pop-ups you have to close by clicking a button (most of the time very small and placed at a weird location).
So just clicking next tot the pop-up and making it pop-down felt good.

Then option 1: add the pop-up in the document.
Easy as 1,2, 3:
Add a div with the content (in my case, the content was put in by filling literals via the ASP.Net framework, but you could use any technology or plain text to set content in the div)

<div id="About" class="jqmWindow aboutPopUp" style="width: 300px; height: 250px;"></div>

No need to hide the div, just this script:

$().ready(function () {
    $('#About').jqm();
});

and a link off course, to click and show the pop-up (div, to be exact. Like most of the pop-up controls, the thing what happens is just a show / hide of a div).

<a onclick="$('#About').jqmShow();" href="#">About</a>

Then option 2: filling it on demand.
For some pop-ups which were not shown so often or with large content, we wanted it to load the content on demand.
And for that too, there is a simple solution: load the page with a Ajax call.
At the server, i implemented an aspx page which was called for all the pop-up’s, and would return the right html.
This html was not changed frequently so it was cached and thereby served quickly to the pop-up.
The same way a div element (now without content, which gets injected after the Ajax call)

<div style="width:300px;height:250px;" id="MoreInfoGeneral"></div>

and also a one liner for the setup:

$('#MoreInfoGeneral').jqm({ ajax: '/more-info/?section=MoreInfoGeneral' });

and the same code for the link to show / hide the pop-up, like in the first example (but off course with another div id).

And for option 3, for people who did not see the clicking next to the div to make it pop down as a natural thing to do, the close button.
Just add an image or link to pop down the pop-up:

<img id="imgPopupCloseButton" style="cursor: pointer;" onclick="HideJqmWindow('{DIVID}')" src="/Images/closeButton.png" alt="" width="20" />

(in this case, i injected the right id in the source at the placeholder’{DIVID}’ to reuse this line of code.

Ans there it is, an easy to use yet very well working pop-up control.

You can get it here http://dev.iceburg.net/jquery/jqModal/

As i said, these days i don’t… which give me a nice ‘unexpected behaviour’ in Sql Server where not all is zero based:

select CHARINDEX('.Net', 'aaa.Netbbb')
select CHARINDEX('.Net', '.Netbbb')
select CHARINDEX('.Net', 'aaa.N.etbbb')

Returns, in that order: 4, 1 and 0.
So if you  type this

"somestringvalue".IndexOf("sometext") >= 0

in c#, you must remove the “>” in Sql.

A minor difference, but in the edge cases of the unit test a large difference

http://www.dotnetrocks.com/default.aspx?showNum=585

And for the Dutch listeners: the soccer worldcup final is also mentioned.

The question was simple: we now save datetimes in local format, but when we plan on implementing our application outside our own country, we have to change that.

So after a short discussion we decided to follow the best practice: save the dates in UTC format.

So when data is imported or entered via the screen, check where it comes from, calculate the right UTC time from it, and then save the data to the database.

And also: when a user asks for data for august 15^th, first determine where the user is located, calculate the right UTC time for ‘his’ august 15^th, and then get the data from the database with the UTC time as selection criteria.

So where to start?

First I’ve checked the DateTime class, and it’s got a ToLocalTime() method and a ToUniversalTime() method.

That looked promising , but it doesn’t take the users time zone into account.

It doesn’t allow me to ask: what is the UTC time for a user in a time zone which has a UTC offset of -9 (when you live in a place with UTC – 9, your local time is the UTC time (which is located in England) minus 9 hours. So when it’s 14.00 hours in the UTC area / England, you’re probably sleeping at 5 AM. I’ll come back at the summertime / wintertime differences later)

The better solution is the .Net TimeZoneInfo class.
This is designed for the kind of questions I want to ask.

So, how do I determine what the UTC time is for ‘his August 15th, 0.00 AM’?
First I want to know in which time zone he is in. Does he live in -9 or +9, that makes quite a difference. We decided to store that as a user preference in his profile.

For data import, we had to know the time zone the data supplier uses for our data imports.

Then, we have to know if the user’s local time was in Daylight Saving Time (DST) or not. Not all countries use DST, but for every different time zone there are different ones if there are DST and none-DST countries in it.
So there are multiple +1 time zones, some which have DST and some have not.

So how to start with your TimeZoneInfo?
First create one with the TimeZoneInfo.FindSystemTimeZoneById("W. Europe Standard Time") method. The name of the timezones can be retrieved like this:

TimeZoneInfo.GetSystemTimeZones() This returns a collection of TimeZoneInfo objects with an id property you can use.

Then you can ask whether this timezone supports / has DST:

timeZone.SupportsDaylightSavingTime() (this time timeZone is an object instantiated via TimeZoneInfo.FindSystemTimeZoneById())

So, then we can check if August 15th, 0.00 AM exists (when going from wintertime to summertime, the clock goes from 1.59.59 to 3.00.00, so on that day a time of 02.15 is not valid):

timeZoneInfo.IsInvalidTime(dateTime);

If it is a valid date, we have to check if it is an ambiguous date (when going from summertime to wintertime, the clock goes from 02.59.59 to 02.00.00, and then we have the hour from 02.00.00 to 02.59.59 twice).
Because if you get an ambiguous time, we have to know: was it the ‘first’ 02.15 or the ‘second’ 02.15.
In the latter case we are in wintertime and we don’t have to worry about the summertime extra hour.
When it is not an ambiguous time, we can ask if he is in summertime or not:

timeZoneInfo.IsDaylightSavingTime(dateTime)

Then we have to know what the base offset for this time zone is timeZoneInfo.BaseUtcOffset.Hours
and
timeZoneInfo.BaseUtcOffset.Minutes

Let’s say he is in -9: the UTC time is 0.00.00 + 9 hours = 0.09.00
Let’s say he is in summertime so he is actually in (-9 + 1) = -8.

So the UTC time is 0.00.00 + 8 hours = 0.08.00

Finally we got the UTC date, and we can get the data out of the database with this new UTC date.
The other way around (you have a UTC time, and want to know what time it is in ‘his’ time zone)?
It’s simpler, just use

TimeZoneInfo.ConvertTimeFromUtc(dateTime, timeZoneInfo);